اسم

(فَ) [ ع. ] (اِ.) دیوار کوتاه درون باره شهر.

(فَ) [ ع. فضاء ] (اِ.)
۱- مکان فراخ، زمین وسیع.
۲- کیهان، آن سوی جوّ.

(فَ یِ) [ ع. فضائح ] (اِ.) جِ فضیحت.

(فَ یِ) [ ع. فضائل ] (اِ.) جِ فضیلت.

(فَ ضَ) [ ع. ] (اِ.) جِ فضله.

(فَ ضْ لِ) [ ع. فضله ] (اِ.)
۱- باقی مانده و بقیه چیزی.
۲- در فارسی به معنی مدفوع، سرگین.

(فِ ضِّ) [ ع. فضه ] (اِ.) نقره، سیم.