اسم

(فِ) [ معر. ] (اِ.) معرب فسح عبری.
۱- در نزد یهودان، جشن یادبود خروج بنی اسراییل از مصر.
۲- در نزد مسیحیان، جشن یادبود صعود عیسی (ع).

(فَ صْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) جدا کردن.
۲- خاتمه دادن به خصومت.
۳- (اِ.) مانع و حاجز میان دو چیز.
۴- محل اتصال دو استخوان.
۵- بخشی از کتاب یا رساله.
۶- هر یک از چهار فصل سال.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فص.
۱- حدقه چشم.
۲- اصل و حقیقت امر.
۳- دانه سیر.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فصل.

(فَ فِ) (اِ.) آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان.

(فِ ش) (اِ.) صدای فش فش مار هنگام حمله کردن.

(فِ کِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- اسبی که در میدان، عقب همه اسبان بدود.
۲- کنایه از: فرومایه، پست.