اسم

غیله

(غ لِ) [ ع. غیله ] (اِمص.)
۱- مکر، خدعه.
۲- ترور، قتل و کشتن ناگهانی.

    غیم

    (غِ یا غَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- ابر، ابر بارنده.
    ۲- مه.

      غیمه

      (غَ یا غِ مَ یا مِ) [ ع. غیمه ] (اِ.)
      ۱- یک ابر، یک غیم.
      ۲- مهی غلیظ.
      ۳- یکی اسفنج.

        غین

        (غَ یا غ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) شوریدن دل.
        ۲- ابری شدن آسمان.
        ۳- (مص م.) مشغول کردن چیزی ذهن را.
        ۴- غلبه کردن شهوت بر دل کسی.
        ۵- (اِمص.) تشنه بودن.

          غین

          (غَ) (اِ.)
          ۱- بیست و دومین حرف از الفبای فارسی.
          ۲- کنایه از بلبل: چون این حرف به حساب ابجد برابر با عدد ۱۰۰ می‌باشد و بلبل را نیز هزار یا هزاردستان خوانند.

            غیه

            (یِ) (اِ.) فریاد، جیغ و داد.

              غیوث

              (غُ) [ ع. ] (اِ.) جِ غیث ؛ باران‌ها.

                پیمایش به بالا