طوع
(طُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) فرمان بردن.
۲- (اِمص.) فرمانبرداری.
(طُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گردن بند
۲- هر آن چه که گرداگرد چیزی را فرا گیرد.
۳- خطی بر گرد گردن پرندگان مانند کبوتر و قُمری. ؛~ لعنت به گردن کسی انداختن او را گرفتار زحمت و ناراحتی طولانی کردن.
(طُ قِ) [ ع. طوقه ] (اِ.)
۱- حلقه.
۲- حلقه فلزی چرخ دوچرخه یا موتورسیکلت که لاستیک روی آن قرار میگیرد.
۳- بخش زیرین چاه که دارای قطر و گشادی بیشتر است.