حرف

(وَ) (حر. اض.) مقابله را رساند، مقابل، برابر.

(حراض.)
۱- به معنی «با» معیت را رساند: گویند ما وا شماییم [ و دین شما. ]…
۲- به معنی «به»: بنده من (خدا) پشت وامن داد و کار وامن گذاشت.

(نَ) (حراض.) نزدیک، پیش.

(نَ) [ په. ] (حراض.)
۱- جلو، پیش، دم.
۲- نسبت، خویشی.
۳- دارای تفاوت و اختلاف کم.