فایقه
(یِ قِ) [ ع. فائقه ] (اِفا.) مؤنث فائق، زنی که از حیث جمال بر همگان برتری داشته باشد. ؛ احترامات ~ احترامات عالیه.
(یِ قِ) [ ع. فائقه ] (اِفا.) مؤنث فائق، زنی که از حیث جمال بر همگان برتری داشته باشد. ؛ احترامات ~ احترامات عالیه.
(ق ِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نایابنده، کسی که چیزی یا کسی را نداشته باشد.
۲- زنی که شوهر یا فرزند خود را از دست داده باشد.
(س) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گناهکار، بدکار.
۲- در فارسی به معنی مردی که با زن شوهردار رابطه نامشروع دارد.