فاسق
(س) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گناهکار، بدکار.
۲- در فارسی به معنی مردی که با زن شوهردار رابطه نامشروع دارد.
اسم فاعل
فارقه
(رِ قَ یا قِ) [ ع. فارقه ] (اِفا.)
۱- مؤنث فارق ؛ ج. فارقات.
۲- نشانهای که برای امتیاز دو شی ء میان آنها نهند.
۳- نشانهای که معنی ای را از معنی دیگر جدا کند.
فاتن
(تِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- فتنه انگیزنده.
۲- کسی که اراده فجور با زنان کند.
۳- گمراه کننده.
۴- شیطان.
