(ج رِ) [ ع. فاجره ] (اِفا.) مؤنث فاجر.
(تِ) [ ع. ] (اِفا.) گشاینده، تصرف کننده، پیروز.
[ ع. ] (اِفا.) گمراه. ج. غاوون ؛ غوات.
(یِ) [ ع. غائب ] (اِفا.) ۱- کسی که حضور نداشته باشد.۲ – پنهان. ۳- سوم شخص.
[ ع. ] (اِفا.) ۱- غلو کننده. ۲- گران بها.
(مِ) [ ع. ] (اِفا.) بایر، خراب.
(مِ) [ ع. ] (اِفا.) دشوار، پوشیده.
[ ع. ] (اِفا.) ۱- غش کننده. ۲- کسی که مردم را بفریبد.
(صّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- انباشته، پُر. ۲- گروه بسیاری از مردم که یک جا گِرد هم آیند.
(ص) [ ع. ] (اِفا.) غصب کننده.
