اسم فاعل

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) به انتها رساننده، به پایان.

(مُ ثَ لِ) [ ع. ] (اِفا.) رخنه دار و شکسته (شمشیر، آوند، دیوار و جز آن‌ها).

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) پیروزمند، کامیاب، کامروا.

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) وفاکننده، روا کننده حاجت.

(مُ جَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- روشن، آشکار.
۲- کسی که جلای وطن کرده و از میهن خود بیرون رفته.

(مُ نَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) ستاره شناس، کسی که به دانش اخترشناسی می‌پردازد.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) نیست و نابود گشته.

(مُ تَ ق) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جداکننده درم خوب از بد.
۲- انتقاد کننده.

(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) جابه جا شونده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به کسی یا چیزی، نسبت کند.