اسم فاعل

(مُ نْ تَ بِ هْ) [ ع. ] (اِفا.) بیدار، هوشیار، آگاه.

(مُ تِ) [ ع. ] (اِفا.) نتیجه دهنده، مفید، سودمند.

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.) برگزیننده، اختیارکننده.

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه به طلب احسان و آب و علف رود.

(مُ تَ جَ یا جِ) [ ع. منتجه ] (اِفا.) نتیجه دهنده.

(مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.) انتحال کننده، به خود نسبت دهنده (شعر دیگری را). ج. منتحلین.

(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- داوری کننده با دیگری در حسب و نسب.
۲- افتخار کننده.
۳- در فارسی: رماننده، نافر؛ مق. ملائم.

(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.) دورو، ریاکار.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) جار زننده، جارچی.

(مُ زِ) [ ع. ] (اِفا.) نزاع کننده، کسی که با دیگری ستیزه می‌کند.