اسم فاعل

(مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.) بی پروا، کسی که بدون اندیشه به کاری خطرناک اقدام کند.

(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) قادر، توانا.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پیروی کننده.
۲- کسی که پشت سر امام جماعت نماز خواند.

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که بدون لیاقت و لزوم و به ابرام پرسش کند.
۲- آن که بی اندیشه شعر گوید و خواند.
۳- آن که از خود چیزی نو آورد.
۴- آن که مطلبی را پیشنهاد کند تا مورد بحث دانشمندان قرار گیرد.

(مُ مِ) [ ع. ] (اِفا.) قمارکننده، قمارباز.

(مُ وِ) [ ع. ] (اِفا.) مقاومت کننده، ایستادگی کننده.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) سودمند، با فایده.

(مُ) (اِفا.)
۱- جاری کننده.
۲- فیض – دهنده، فیض بخش، فیض دهنده.

(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.) بهوش آینده، بیدار شده.

(مُ تِ) [ ع. ] (اِفا.) جنگجو.