(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.) صاحب بصیرت.
(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) تسبیح کننده.
(مُ مِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- شب زنده دار، شب – نشین. ۲- افسانه گو، قصه سرا؛ ج. مسامرین.
(مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.) شب زنده دار.
(مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.) شریک، سهیم.
(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) باعث، علت، سبب شونده.
(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) دوای خواب آور.
(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.) سفرکننده، سفر – رونده.
(مُ عِ) [ ع. ] (اِفا.) موافق، یاور.
(مُ زَ زِ) [ معر. ] (اِفا.) زه زه گوینده، آفرین گوی.