اسم فاعل

مجتنب

(مُ تَ ن) [ ع. ] (اِفا.) دوری کننده، احتراز کننده ؛ ج. مجتنبین.

    مجتهد

    (مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- بسیار کوشنده.
    ۲- کسی که در فقه به درجه اجتهاد رسیده باشد.

      مجاهر

      (مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- با کسی روبه رو جنگ کننده.
      ۲- دشمنی کننده.
      ۳- دشنام دهنده.
      ۴- آواز بلند کننده.
      ۵- آشکار کننده ؛ ج. مجاهرین.

        مجاهز

        (مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- حریف در قمار، حریف در بازی نرد و شطرنج.
        ۲- فراهم کننده وسایل و اسباب کاری.
        ۳- مستوفی.

          مجانب

          (مُ نِ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- دور شونده، دوری گزیننده ؛ مق. مؤالف.
          ۲- در هندسه خط مستقیمی را مجانب یک منحنی می‌گویند که چون نقطه‌ای در روی منحنی حرکت کند و به سمت بی نهایت رود، فواصل این نقطه از این خط مرتب کم شود و میل به صفر کند.

            Scroll to Top