اسم مرکب

(رِ) (اِمر.) سوغات سفر، ره آورد.

(هُ) (اِمر.) روش، طریقه.

(هُ رَ) (اِمر.) شیوه، روش، طریق.

۱ – (حامص.) نگهبانی راه.
۲- دزدی، راهزنی.
۳- (اِمر.) اداره نگهبانی و محافظت راه.

(مِ) (اِمر.)
۱- نقشه راه.
۲- سفرنامه.

(اَ) (اِمر.)۱ – اسباب سفر.
۲- مرکب – سواری.
۳- پیک، قاصد.

(حُ س) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- (عا.) راست و درست، ساده و بی ریا.
۲- (اِمر.) مقامی است در موسیقی.

پنجگاه (پَ)(اِمر.)یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است و آن از لحاظ مقام با ماهور اختلافی ندارد. معمولاً راست پنجگاه را در تار در مایه «وفا» و در ویولن در مایه «سل» یا «لا» می‌نوازند.

(دِ) (اِمر.) قسمت انتهایی روده بزرگ که به مخرج ختم می‌شود، روده مستقیم، رکتوم.

(اِمر.) داربوی، عود.