اسم مرکب

(~. لُ) [ فر. ] (اِمر.) = رادیولگ: پرتوشناس (فره).

(اِمر.) داربوی، عود.

(~. اَ) [ فر. ] (اِمر.) جسمی که دارای تشعشعات اتمی (آلفا، بتا، گاما) باشد، پرتوزا (فره).

(~. تِ) [ فر. ] (اِمر.) درمان بیماری با استفاده از پرتوهای نافذ مانند پرتوهای ایکس و آلفا و بتا و گاما که یا از دستگاه تابیده می‌شوند یا از داروهای حاوی مواد نشان دار شده ساطع می‌شوند، پرتودرمانی (فره).

(~. کُ) (اِمر.) بررسی تصویر پرتو ایکس روی پرده یا صفحه حساس، پرتوبینی. (فره).

(~. ضَ) [ فر – ع. ] (اِمر.) دستگاه گیرنده امواج صوتی و ضبط و پخش ن وار.

(~. گِ) [ فر. ] (اِمر.) شیوه بررسی بدن با تاباندن پرتوهای ایکس بر آن و تولید تصویرهایی بر روی کلیشه یا پرده‌های حساس، پرتونگاری (فره).

(~. لُ) [ فر. ] (اِمر.) پرتوشناس، رادیولوژیست.

(حَ تُ لْ حُ) [ ع. ] (اِمر.) نوعی شیرینی که از نشاسته و شکر تهیه کنند.

(~.) (اِمر.) فرمانی که نشانه پایان یافتن یا تعطیل کوتاه مدت تمرین نظامی است.