اسم مرکب

دوغاب

(اِمر.)
۱- آب دوغ.
۲- هر چیزی که در آن آب ریزند تا همچون دوغ سفید و آبکی شود.
۳- آب مخلوط با آهک که با آن دیوارها را رنگ کنند.

    دوغو

    (اِمر.) ته نشستی که پس از گداختن روغن و کره در ته ظرف باقی ماند.

      دوگاه

      (دُ) (اِمر.) اولین شعبه از شعب بیست و چهارگانه موسیقی است و آن از اسامی دساتین است که پارسیان نهاده‌اند.

        دوده

        (دِ) [ په. ] (اِمر.)
        ۱- دودمان.
        ۲- ماده‌ای سیاه و نرم که از دود مواد نفتی، حاصل شود.

          پیمایش به بالا