اسم مرکب

(دَ هِ) (اِمر.)
۱- ده واحد از چیزی.
۲- ده روز از ماه.
۳- هر ده سال.

(دَ نِ) (اِمر.)
۱- لگام اسب.
۲- مدخل، ورودی.

(دَ) [ فا – تر. ] (اِمر.) فرمانده ده سرباز.

(دِ هِ) (اِمر.) مجموعه چند ده نزدیک به هم.

(دِ) [ معر. ] (اِمر.)
۱- صاحب ده.
۲- کشاورز.
۳- روستایی.
۴- حافظ سنن و روایات ایرانی. ج. دهاقنه، دهاقین.

(دِ کَ دِ) (اِمر.) ده، قریه، روستا.

(دِ) (اِمر.) رئیس ده، دهخدا.

(دِ هُ) (اِمر.) داروگیر، کروفر.

(دِ هُ) (اِمر.) گیرودار، جنگ.

(دَ لِ) (اِمر.) قندیل، آبی که به علت سرمای زمستان، در هنگام چکیدن یخ زده باشد.