اسم مرکب

(رَ جَ) (اِمر.) نک پاآورنجن.

(اِمر.) زراعتی که با آب رودخانه و امثال آن کشت شود.

(اِمر.)
۱- جوال.
۲- تنگ، ظرف شراب.
۳- شراب.

(دُ) (اِمر.) چرمی که بر عقب زین یا پالان می‌دوزند و زیر دم اسب می‌اندازند.

(اِمر.) سال گذشته، پار.

(سَ) (اِمر.)نک پاسنگ. ؛ ~ برداشتن عقل کسی کنایه از: ناقص عقل بودن، دیوانه بودن.

(س ِ) (اِمر.)
۱- گدایی، پرسه.
۲- گدا.

(سَ) (اِمر.) پارکینگی در کنار پایانه اتوبوس‌های شهری و دیگر وسایل نقلیه عمومی درون شهری برای توقف خودروهای شخصی و انتقال سرنشینان آن به مرکز شهر.

(کُ مِ) [ فر. ] (اِمر.) دستگاهی است که در محل‌های مجاز پارک اتومبیل نصب می‌شود که با پرداخت مقدار معینی پول می‌شود برای مدتی معین ماشین را پارک کرد، ایست سنج، توقف سنج (فره).

(دِ) [ په. ] (اِمر.)
۱- محل اسکان گروهی از سربازان که برای محافظت محلی در آنجا متوقف شوند.۲ – سربازخانه، ساخلو.
۳- دسته -‌های پیاده نظام عهد ساسانی.