اسم مرکب

(~ُ لْ لا) [ ع. ] (اِمر.) نشانه و حجت خدا، ع نوان یا لقبی که مسلمانان به مجتهدان و عالمان بزرگ دین می‌دهند. ؛ ~العظمی عنوان و لقب مجتهدان شیعه که مرجع تقلید هستند.

(زِ) (اِمر.)
۱- گوشواره.
۲- آپاندیس.

(وَ رَ جَ) (اِمر.)
۱- دست بند، دست برنجن.
۲- خلخال، پای آورنجن.

(رَ) (اِمر.) معبر آب، آبراهه.

(~.) (اِمر.) آوردگه، میدان جنگ، عرصه کارزار.

(~. گَ) (اِمر.) نک آوردگاه.

بره (بَ رِّ) (اِمر.) بچه آهو.

(هَ. مِ) (اِمر.) ورق نازک آهنی که به وسیله آن تخته‌های صندوق‌های چوبی را به هم متصل می‌کردند.

(~. جُ) (اِمر.) گاوآهن.

(~.) (اِمر.)
۱- داغ کردن بخشی از پوست تن جانور با آهن تفته برای نشان گذاشتن یا مداوا.
۲- فرو بردن آهن تفته در آب.