اسم مرکب

آب سیاه

(بِ) (اِمر.)
۱- نوعی بیماری چشمی که باعث تیرگی و نابینایی چشم می‌شود.
۲- حادثه.
۳- مداد، مرکب.
۴- آبی که تیره و رنگ آن تیره باشد.

    آب طراز

    (طَ) (اِمر.) = آب تراز: طراز بنّایان که در درون خود آب دارد، تراز آبی.

      آب دست

      (دَ)(اِمر.)
      ۱- آبی که پیش از خوردن غذا و پس از آن برای شستن دست و دهان به کار می‌بردند.
      ۲- وضو. ؛ ~ به ~خرج دادن کنایه از: مایه گذاشتن.

        آب دوغ

        (اِمر.)
        ۱- ماستی که درون آن آب ریزند و به صورت دوغ درآورند، ماستی با آب بسیار.
        ۲- گچ یا آهکی که برای اندودن دیوارها به کار رود، دوغاب.

          Scroll to Top