اسم مرکب

گلبام

(~.) (اِمر.)
۱- آواز بلندی باشد که نقاره چیان و شاطران و قلندران و معرکه گیران در وقت نقاره نواختن و معرکه بستن یکباره کشند.
۲- لحنی است از موسیقی قدیم.

    گل گیر

    (~.) (اِمر.) آلتی شبیه قیچی که با آن زبانه شمع را می‌گیرند.

      گل مهره

      (گِ مُ رِ) (اِمر.)
      ۱- گلوله و مهره‌ای که از گِل سازند.
      ۲- کره زمین.

        گلاب

        (گُ) (اِمر.) عرقی که از یک قسم گل مشهور به گل محمدی یا گل سرخ گرفته می‌شود و معطر است.

          پیمایش به بالا