اسم مرکب

(گُ پَ) (اِمر.) گیاهی دو ساله از تیره چتریان. این گیاه ساقه‌های ضخیم و برگ‌های بزرگ دارد و از برگ‌ها و جوانه‌ها و دانه‌های آن جهت ادویه استفاده می‌شود.

(~. خَ) (اِمر.)
۱- تون حمام.
۲- جای انداختن زباله.

(گُ. مُ ژِ) (اِمر.) دانه یا جوشی که در پلک چشم به وجود آید.

(گِ مُ رِ) (اِمر.)
۱- گلوله و مهره‌ای که از گِل سازند.
۲- کره زمین.

(گُ لِ مُ) (اِمر.) عنوانی است که به درویشان دهند.

(گُ) (اِمر.) نوعی میخ که سرش پهن است.

(~.) (اِمر.) نام نوایی است در موسیقی.

(گُ) (اِمر.) عرقی که از یک قسم گل مشهور به گل محمدی یا گل سرخ گرفته می‌شود و معطر است.

(گِ بَ) (اِمر.) گل و لای.

(~.) (اِمر.) آلتی شبیه قیچی که با آن زبانه شمع را می‌گیرند.