اسم مرکب

(~.) [ معر. فا. ] (اِمر.) قلم مودار مخصوص رنگ، روغن که نقاشان به کار برند و آن انواع مختلف دارد.

(~. نِ) (اِمر.) قلمی که از ساقه نی تراشند و برای خوش نویسی به کار برند.

(قُ اَ مَ) (اِمر.) (لوطیان) دست به زور تمام بر عضو کسی زدن، سقلمه.

(~. نَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ابزاری برای تعیین امتداد نصف النهار.

(~. چِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) وسیله‌ای برای ریختن مایعات به صورت قطره قطره.

(~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) مکتوبی که در آن خواسته‌های اجتماع کنندگان نوشته شده‌است.

(قَ صَ اَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) انجیر خشک به رشته کشیده.

(~.) [ تر – فا. ] (اِمر.) از انواع ماهی فلس دار از تیره آزادماهیان دارای گوشت لذیذ که در آب شیرین زندگی می‌کند.

(قَ زَ. قُ) [ تر – ع. ] (اِمر.) قسمی قلاب نر و ماده فلزی.

(~. سَ) (اِمر.) نوعی خورش ایرانی با قطعات گوشت و لوبیا (معمولاً قرمز) و سبزی خرد کرده.