قبله گاه
(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- مکان قبله، جای قبله.
۲- هر جا که وقت پرستش خدا بدان روی آورند.
۳- عنوانی است احترام آمیز در خطاب به پدر و بزرگان.
(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- مکان قبله، جای قبله.
۲- هر جا که وقت پرستش خدا بدان روی آورند.
۳- عنوانی است احترام آمیز در خطاب به پدر و بزرگان.
(~. شَ) (اِمر.) = قایم باشک: نوعی بازی برای بچهها که در آن چشمهای یک نفر را میبندند و دیگران پنهان میشوند و او باید آنها را پیدا کند.
(فَ قُ لْ دِ) [ ع. ]
۱- (ق مر.) غیرمعمول، غیرعادی.
۲- (اِمر.) پولی که علاوه بر حقوق به کسی داده شود.
(فُ لْ لُ) [ فر. ] (اِمر.) توده شناسی، علم به افسانهها، باورها، ترانهها، و… توده مردم، فرهنگ مردم (فره).