اسم مرکب

(فو تُ فَ نّ) [ فا – ع. ] (اِمر.) چم و خم کار، راز و رمز کار.

(~ُ بَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) فلان کس، شخص یا اشخاص نامعلوم.

(فُ کُ) [ فر. ] (اِمر.)
۱- یقه عاریه که با دکمه به پیراهن وصل می‌شود.
۲- کراوات.
۳- موی آراسته و مرتب شده جلو سر.
۴- پاپیون.

(فَ غِ) (اِمر.)
۱- بتخانه، بتکده.
۲- حرمسرا.
۳- خوب رو، کنیز خوب رو.

(فَ غْ) (اِمر.) نک بغپور.

(~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) نشریه‌ای که در هر فصل سال یک بار منتشر می‌شود.

(فَ لُ لْ خِ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- هر کلام فصیح و روشن که حق رااز باطل جدا کند.
۲- کلمه «اما بعد» که خطیب بعد از ذکر مقدمه می‌گوید.

(~.) (اِمر.)
۱- جایی که در آن جا طلسم بسته باشند.
۲- طلسم.

(~. مِ) (اِمر.) شکایت نامه.

(فُ نِ) (اِمر.) آتشگیره، چیزی که با آن آتش روشن کنند.