اسم مرکب

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- حمام.
۲- مستراح.

(غَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) جای غرق شدن، جای عمیق در آب. مق. پایاب.

(غُ غُ) (اِمر.) سخنی که زیر لب از روی خشم گفته شود.

(غَ رَ) (اِمر.) تخت بزرگ.

(شَ) (اِمر.) چوبی که بدان گاو را رانند.

(~. اَ یِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ابزاری که با آن غالیه را بر اندام می‌مالیدند.

(رَ) (اِمر.) آن چه سر و صدای زیاد و مزاحم داشته باشد (مانند بلندگو، رادیو، هواپیمای پر سر و صدا).

(بَ) (اِمر.) واحدی برای مسکوک در عهد صفویه و آن را «پول» هم می‌گفتند و از مس سکه زده می‌شد و ده غاز بیکی معادل یک شاهی بوده‌است.

(خَ) [ تر – ع. ] (اِمر.)
۱- پول طلایی که ترکان عثمانی در عراق رایج ساختند و قیمت آن برابر ۸۴ غروش بود.
۲- هر گونه سکه از طلا یا مس که آب طلا روی آن داده باشند.

(عَ) [ تر – ع. ] (اِمر.) پولی است که ترکان عثمانی در عراق رایج کردند و قیمت آن با ۹۵ غروش رایج برابر بود.