اسم مرکب

(عَ نُ لْ یَ قِ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- پی بردن به ماهیت چیزی یا دیدن آن چیز.
۲- نزد اهل تصوف مرحله دوم از یقین که صرفاً به سبب خلوص باطن سالک بسیاری از اسرار بر او هویدا می‌شود.

(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- جای دریافت عوارض.
۲- مأمور دریافت عوارض.

(مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ورقه‌ای که در آن شرایط پیمان را نویسند و امضا و مهر کنند، پیمان نامه.

(عَ زَ) (اِمر.) بازی جمعی کودکانه که در آن بازیکنان دست یکدیگر را می‌گیرند و با گفتن جمله‌هایی به دور یکی از بچه‌ها که در وسط نشسته می‌چرخند و همین طور همه به نوبت در وسط حلقه‌ای که تشکیل داده می‌نشینند.

(~ خِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) گیاهی است خاردار، بوته آن بزرگ و دارای برگ‌های بریده.

(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.) زمینی که بر آن علف‌های خودرو روییده‌است.

(عَ سُ لْ عَ مَ) [ ع. ] (اِمر.) واکنش.

(عَ نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) غذایی که هنگام عصر خورند.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- خانه – ای که چند مرد مجرد در آن زندگی می‌کنند.
۲- جایی که مردها با زن‌ها رابطه نامشروع برقرار می‌کنند.

(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.) جوش‌های ریزی که در اثر عرق زیاد روی پوست ایجاد می‌شود.