اسم مرکب

(اِمر.) آش ساده که با برنج و انواع سبزی پخته شود.

(اِمر.) زمین شوره که در آن چیزی به عمل نیاید، شوره زار.

(شَ) (اِمر.) یکی از آهنگ‌های موسیقی ایرانی.

(شَ رِ) [ په. ] (اِمر.)
۱- شهر بزرگ با توابع آن.
۲- هر یک از تقسیمات اداری استان که خود به چند بخش تقسیم می‌شود و زیر نظر فرماندار اداره می‌شود.

(شَ) (اِمر.)
۱- سازی بود سیمی شبیه به عود.
۲- نوایی از آهنگ‌های قدیم.

(شَ) [ په. ] (اِمر.)
۱- فرمانروای شهر.
۲- پادشاه.
۳- از نام‌های پسران.

(شَ وَ) [ په. ] (اِمر.)۱ – ماه ششم از سال شمسی.
۲- نامِ روز چهارم از هر ماه شمسی.
۳- نام فرشته‌ای در دین زرتشت.

(~.) (اِمر.)جشنی که در شهریور روز «چهارمین روز ماه شهریور» در ایران باستان برگزار می‌گردید.

(شَ سَ) (اِمر.) سوار دلیر و چالاک.

(~.)
۱- (حامص.) عمل و شغل شهردار.
۲- (اِمر.) اداره‌ای از توابع وزارت کشور که در هر شهر برای پاکیزه نگاه داشتن خیابان‌ها و کوچه‌ها و پارک‌ها و تأمین روشنایی و تقسیم آب و احداث پارک‌ها و خیابان‌ها تحت نظر انجمن شهرو شهردار به اجرای وظیفه خود می‌پردازد، بلدیه.