اسم مرکب

(~. گُ) (اِمر.) افسری که درجه اش بالاتر از سروان و پایین تر از سرهنگ دوم است.

(سَ) = سرشوینده:
۱- (ص فا.) آن که سر دیگری را بشوید.
۲- سرتراش، حجام.
۳- (اِمر.) نوعی گل سفید رنگ که بدان سر و بدن را شویند؛ گل سرشوی.

(~.) (اِمر.) چربی ای که روی شیر که نخست گرم و سپس سرد شده باشد بندد، مایه.

(~. صَ حِ یا حَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) آن چه بر بالای صفحه و جدا از متن صفحه نوشته شده‌است.

(سَ عَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نقش و نشانی است که در حاشیه قرآن کنند به جهت تعیین هر ده آیه.

(سَ قُ) [ فا – ع. ] (اِمر.) حق پیشه و کسب با سرقفلی واگذار می‌شود و اجاره‌ای هم تعیین می‌گردد ومالک نمی‌تواند بدون تسویه حساب سرقفلی ملک خود را بفروشد.

(سَ) (اِمر.)
۱- کلمه‌ای که به عنوان احترام به اشخاص گویند: سرکار آقا، سرکار خانم.
۲- سرکار عنوان رسمی درجه داران و افسران تا رده سرهنگی.

(~. سَ) (اِمر.) راهرو.

(~. لَ) [ فا – فر. ] (اِمر.) سرپوشی که در انتهای فوقانی سیلندرها قرار می‌دهند.

(~.) (اِمر.)
۱- نوک شاخه درخت.
۲- شاخه باریک و نازک.
۳- نوک شاخ حیوان.
۴- گلاویز شدن دو کشتی گیر با هم.