اسم مصدر

تلقی

(تَ لَ قِّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) آموختن.
۲- ملاقات کردن، برخورد کردن.
۳- (اِمص.) فراگیری، آموزشی.
۴- دیدار، برخوردن، پذیرش.

    تلقاء

    (تَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) دیدار کردن، رو به رو شدن.
    ۲- (اِمص.) دیدار.
    ۳- جای دیدار.

      تکرم

      (تَ کَ رُّ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) اظهار کرم کردن، کرم کردن به تکلیف.
      ۲- جوانمردی نمودن.
      ۳- (اِمص.) اظهار کرم ؛ ج. تکرمات.

        تکفیر

        (تَ) [ ع. ] (اِمص.)
        ۱- پوشاندن، کفاره دادن.
        ۲- کسی را کافر و بی دین خواندن.

          تقشف

          (تَ قَ شُّ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) به کم ساختن، زندگی مرتاضی را پیشه کردن.
          ۲- (اِمص.) تنگی معشیت، درویشی.

            تقاطع

            (تَ طُ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) یکدیگر را قطع کردن، قطع کردن دو خط یکدیگر را.
            ۲- (اِمص.) برخورد، قطع.

              تقاوی

              (تَ) [ ع. ]
              ۱- (مص م.) مساعده دادن به کارگر و زارع.
              ۲- (اِمص.) پیش پرداخت، مساعده.

                تفضیل

                (تَ) [ ع. ]
                ۱- (مص م.) برتری دادن.
                ۲- بسط دادن، شرح دادن.
                ۳- (اِمص.) شرح و بسط.

                  Scroll to Top