اسم مصدر

تبعیض

(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) تقسیم و جدا کردن بعضی را از بعضی.
۲- (اِمص.) بعضی را بر بعضی برتری دادن. ؛~ نژادی برتر شمردن نژادی نسبت به نژاد دیگر.

    تبغیض

    (تَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) دشمن گردانیدن کسی را با دیگری.
    ۲- (اِمص.) ایجاد دشمنی ؛ ج. تبغیضات.

      تبصبص

      (تَ بَ صْ بُ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) دم جنبانیدن.
      ۲- (اِمص.) چاپلوسی.

        تبصره

        (تَ ص ِ رِ) [ ع. تبصره ]
        ۱- (مص م.) بینا گردانیدن.
        ۲- پند گرفتن.
        ۳- (اِمص.) توضیحی که برای روشن شدن بعضی از مواد قانون، به آن افزوده می‌شود.

          پیمایش به بالا