اسم مصدر

(یِ) (اِمص.)
۱- با کم کردن و کوتاه نمودن چیزی را زیبا ساختن.
۲- زینت کردن.

(پَ یِ) (اِمص.)
۱- ظهور، پدیدار گشتن.
۲- خلقت، آفرینش.

(پِ) [ انگ. ] (اِمص.) عمل فراخواندن کسی، معمولاً به طور مکرر، برای مراجعه فوری، پی جویی. (فره).

(چِ) (اِمص.)
۱- پیچیدگی، کجی.
۲- گره خوردن.
۳- از درد به خود پیچیدن.

(یِ) (اِمص.) نک پوییدن.

(اِمص.)۱ – رفتن به شتاب.
۲- در ترکیب با بعضی واژه‌ها، معنای پوینده می‌دهد: راه پوی.

(ش ِ) (اِمص.)
۱- پوشیدن.
۲- جامه، لباس.
۳- پرده، حجاب.
۴- سقف خانه.

(پُ نُ گِ) [ فر. ] (اِمص.) توصیف و نمایش امور جنسی.

(زِ) (اِمص.)۱ – عذرخواهی، معذرت – خواهی.
۲- عذر، معذرت.

(پُ) (اِمص.)
۱- فروتنی.
۲- چاپلوسی، چرب زبانی.