بایکوت
[ انگ. ]
۱- (مص م.) طرد کردن.
۲- (اِمص.) تحریم.
(اِمص.)
۱- برگشت، انعکاس.
۲- مجازاً: اثری که از چیزی در دیگران یا در محیط پدیدار شود.
۳- پاسخ غیرارادی موجود زنده به محرک (روانشناسی).
(دُ سْ کُ) [ فر. ] (اِمص.) معاینه مجراها و حفرههای داخلی بدن با درون بین (آندوسکوپ)، درون بینی. (فره).