اسم مصدر

(هَ زِّ) [ ع. هزه ] (اِمص.) تحریک، یک بار جنباندن.

(هَ) (اِمص.) قی، استفراغ.

(هَ رَ) [ ع. ] (اِمص.) گریز، فرار.

(هِ یَ) [ ع. هدایه ] (اِمص.) راهنمایی، راه راست نمودن.

(هَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خراب کردن، ویران کردن.
۲- (اِمص.) خرابی، ویرانی.

(~.) [ ع. ] (اِمص.) جدایی، دوری.

(هِ رَ) [ ع. هجره ] (اِمص.)
۱- کوچ کردن، ترک وطن.
۲- مبداء تاریخ مسلمانان که زمان هجرت پیامبر است از مکه به مدینه برابر با ۶۲۲ م.

(هُ) [ ع. ] (اِمص.) حمله، یورش.

(هَ) [ ع. ] (اِمص.) پرده دری، رسوایی.

(هِ بَ) (~.) [ ع. هبه ] (اِمص.) انعام، عطا.