اسم مصدر

(قِ مَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) زدن با عمود.
۲- سرکوب کردن.
۳- خوار گردانیدن، ذلیل کردن.
۴- (اِمص.) سرکوبی.
۵- فرو نشاندگی.

(قَ لَ) [ ع. ] (اِمص.) بی آرامی، پریشانی.

(قِ لَّ) [ ع. قله ] (اِمص.)۱ – کمی، اندکی.
۲- ندرت، نادری.

(ق ُ یا قِ لّ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- کمی.
۲- تنگدستی.

(قَ طّ) [ ع. ] (اِمص.) برش بر پهنا.

(قُ) [ ع. ] (اِمص.) صحت عزیمت باشد بر طلب حقیقت مقصود.

(قَ وَ) [ ع. قضاوه ]
۱- (مص ل.) حکم کردن.
۲- (اِمص.) داوری.

(قَ رَ) [ ع. قصاره ] (اِمص.) گازری، رخت شویی.

(قَ صَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) کوتاه بودن.
۲- (اِمص.) کوتاهی، مق. طول، درازی.

(قَ وَ) [ ع. قسوه ]
۱- (مص ل.) سخت و درشت گردیدن.
۲- (اِمص.) سنگدلی.