اسم مصدر فضول (~.) [ ع. ] (اِ.) ۱- باقی مانده مال بیش از حد نیاز. ۲- آن چه که به طور طبیعی از بدن دفع میشود. ۳- (اِمص.) یاوه گویی. ۴- در فارسی به معنی کسی که در کار دیگران دخالت میکند.
اسم مصدر فضل (فَ ضْ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- کمال، افزونی. ۲- رجحان، برتری. ۳- نیکویی، بخشش. ۴- معرفت، دانش.
اسم مصدر فصاحت (فَ حَ) [ ع. فصاحه ] ۱- (مص ل.) فصیح بودن، زبان آور بودن. ۲- (اِمص.) روانی کلام، زبان آوری.
