اسم مصدر

(غَ رَ) [ ع. غراره ]
۱- (مص ل.) غافل شدن.
۲- فریب خوردن.
۳- (اِمص.) غفلت.
۴- بی تجربگی.

(غَ وَ) [ ع. غباوه ]
۱- (مص ل.) کند ذهن شدن.
۲- ابله شدن.
۳- (اِمص.) گولی.
۴- احمقی، ابلهی.

(عَ یا عِ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- تباهی.
۲- زیان.

(عَ وِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) صدا بلند کردن در گریه و زاری.
۲- (اِمص.) شیون و زاری.

(عِ) [ ع. ] (اِمص.) بازگشت.

(عِ یا عَ دَ) [ ع. عیاده ]
۱- (مص ل.) به احوال پرسی بیمار رفتن.
۲- (اِمص.) ملاقات و احوال پرسی.

(ع وَ) [ ع. ] (اِمص.) کجی، انحناء، خمیدگی.

(عُ دَ) [ ع. عوده ]
۱- (مص ل.) باز – گشتن، برگشتن.
۲- (اِمص.) بازگشت.

(عُ نْ) [ ع. ] (اِمص.) شدت، قساوت، درشتی.

(عَ نَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) به رنج و دشواری افتادن.
۲- هلاک شدن.
۳- (اِمص.) تباهی، نیستی.