(و) [ ع. ] (اِمص.) سازگاری، مناسبت.
(وُ) [ ع. ] (اِمص.) رسالت، پیام آوری. ج. وافد.
(وُ) [ ع. ] (اِمص.) بسیاری، فراوانی.
(وَ) [ ع. ] ۱- (اِ.) نوید، مژده. ۲- (اِمص.) نوید دهی.
(وُ) [ ع. ] (اِمص.) آشکاری، هویدایی.
(وَ أَ) [ ع. وطأه ] (اِمص.) ۱- پایمال، پایمال شدگی. ۲- تنگی، سختی.
(وَ طَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زادگاه، میهن. ج. اوطان. ۲- (اِمص.) اقامت در جایی.
(وُ عَ) [ ع. وسعه ] (اِمص.) ۱- گشادگی، گشادی. ۲- فراخی، پهنه.
(وَ طَ) [ ع. وساطه ] (اِمص.) میانجی – گری، شفاعت.
(وِ رَ) [ ع. وزاره ] (اِمص.) وزیری، شغل و مقام وزیر.
