(شُ رَ) [ ع. شهره ] ۱- (مص ل.)آشکار شدن. ۲- معروف گردیدن. ۳- (اِمص.) معروفیت.
(شَ مَ) [ ع. شهامه ] (اِمص.) دلیری.
(شُ عَ) [ ع. شنعه ] (اِمص.) ۱- زشتی، بدی، قبح. ۲- طعنه.
(ش عَ) [ ع. شناعه ] ۱- (مص ل.) زشت شدن. ۲- (اِمص.) زشتی، بدی.
(شُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) فرا گرفتن، احاطه کردن. ۲- (اِمص.) احاطه.
(ش) ۱- (مص م.) شناسایی. ۲- (اِمص.) دریافت. ۳- معرفت.
(شَ یا ش وِ) [ ع – شکوه ] (اِمص.) ۱- شکایت. ۲- ناله.
(شَ) [ ع. ] (اِمص.) شکایت.
(ش کَ) ۱- (مص مر.) شکسته شدن، مغلوبیت. ۲- (اِمص.) زیان، خسارت.
(ش یَ) [ ع. شکایه ] ۱- (مص ل.) گله کردن از کسی نزد دیگری. ۲- (اِمص.) داد – خواهی.
