اسم مصدر

سماجت

(سَ جَ) [ ع. سماجه ]
۱- (مص ل.) زشت شدن.
۲- (اِمص.) زشتی، بی شرمی.
۳- در فارسی: پافشاری، یکدندگی.

    سماحت

    (سَ حَ) [ ع. سماحه ]
    ۱- (مص ل.) جوانمرد گردیدن.
    ۲- (اِمص.) جوانمردی.

      سلوت

      (سَ وَ) [ ع. سلوه ] (اِمص.)
      ۱- شادی، خوشی.
      ۲- آرامش خاطر.

        سلوک

        (سُ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) در پیش گرفتن راهی.
        ۲- (اِمص.) روش، رفتار.
        ۳- طی مدارج توسط سالک به مقام وصل و فنا.

          سلس

          (سَ لَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) نرم بودن.
          ۲- رام بودن.
          ۳- (اِمص.) نرمی، آسانی.

            سلطنت

            (سَ طَ نَ) [ ع. سلطنه ]
            ۱- (مص ل.) پادشاهی کردن.
            ۲- (اِمص.) پادشاهی، حکومت.
            ۳- تجاوز، غلبه.
            ۴- دراز زبانی.

              سلاست

              (سَ سَ) [ ع. سلاسه ]
              ۱- (مص ل.)رام شدن.
              ۲- (اِمص.) نرمی.
              ۳- روانی کلمات.

                سلامت

                (سَ مَ) [ ع. سلامه ]
                ۱- (مص ل.) بی – عیب شدن.
                ۲- رهایی یافتن.
                ۳- (اِمص.) امنیت.
                ۴- تندرستی.
                ۵- نجات، رستگاری.
                ۶- خالص از بیماری، شفا.

                  پیمایش به بالا