اسم مصدر

(سَ لَ) [ ع. سفاله ]
۱- (مص ل.) حقیر شدن.
۲- (اِمص.) حقارت.

(س هَ) [ ع. سفاهه ]
۱- (مص ل.)بی – خردی کردن.
۲- (اِمص.) بی خردی.

(س رَ) [ ع. سفاره ]
۱- (اِمص.) میانجی گری، وساطت.
۲- شغل و وظیفه سفیر.

(س رِ) (اِمص.)
۱- دستور دادن.
۲- دستور برای انجام کار یا نگهداری از چیزی.

(سَ عَ) [ ع. سعه ] (اِمص.) نک سعت.

(سَ وَ) [ ع. سطوه ]
۱- (مص ل.)حمله کردن.
۲- غلبه یافتن.
۳- (اِمص.) حمله.
۴- قهر، غلبه.
۵- وقار، ابهت.

(سَ دَ) [ ع. سعاده ] (اِمص.)
۱- خوشبختی.
۲- خجستگی.

(س عَ) [ ع. سعه ] (اِمص.)
۱- فراخی، گشادگی.
۲- توانگری، توانایی.

(سُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) شاد شدن.
۲- (اِمص.) شادمانی.

(سُ عَ) [ ع. سرعه ]
۱- (مص ل.) تند رفتن.
۲- (اِمص.) تندی.