اسم مصدر

رقت

(رِ قَّ) [ ع. رقه ] (اِمص.)
۱- نازکی.
۲- نرمی و لطافت.
۳- مهربانی.
۴- آبکی بودن.

    رقص

    (رَ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.)جنبیدن.
    ۲- حرکاتی موزون همراه آهنگ موسیقی اجرا کردن ؛ پای کوفتن.
    ۳- (اِمص.) پایکوبی. ؛ خوش ~ی خوش خدمتی تا حد شتابزدگی چاپلوسانه.

      رفق

      (رِ فْ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) مدارا کردن.
      ۲- (اِمص.) مدارا.

        رفعت

        (رَ عَ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) بلندمرتبه شدن.
        ۲- (اِمص.) والایی، بزرگواری.

          رفاقت

          (رِ قَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) دوستی کردن، همراهی کردن.
          ۲- (اِمص.) همراهی، یاری.

            پیمایش به بالا