اسم مصدر

(رُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- (اِ.) پیوندگاه کف دست و پا به ساق، استخوان‌های خرد مچ دست و پا. ؛ ~ پا مچ پا. ؛ ~دست مچ دست.
۲- (اِمص.) سستی و فروهشتگی دست و پای ستور.

(رَ) [ ع. ] (اِمص.) تعلق گرفتن روح انسانی پس از مفارقت بدن به جسمی جمادی.

(رِ لَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پیغام بردن.
۲- (اِمص.) پیامبری.
۳- پیام آوردن از جانب خداوند.

(رَ دا) [ ع. ] (اِمص.) هلاک، تباهی.

(رَ لَ) [ ع. ] (اِمص.) فرومایگی.

(رَ لَ) [ ع. رذیله ] (اِمص.) فرومایگی، پستی.

(رِ وَ) [ ع. رخوه ] (اِمص.) سستی.

(رَ ئَ) [ ع. ردائه ] (اِمص.)
۱- فساد، تباهی.
۲- پستی، بدی.

(رُ) [ ع. ] (اِمص.) ارزانی، کم بهایی.

(رَ وَ) [ ع. رخاوه ] (اِمص.) سستی، نرمی.