اسم مفعول

محجوج

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) کسی که توسط حجت و برهان مغلوب شده، مغلوب به دلیل.

    محجور

    (مَ) [ ع. ] (اِمف.) شخص بالغی که توانایی ذهنی کافی ندارد و به حکم دادگاه زیر سرپرستی شخص دیگری قرار می‌گیرد.

      محدث

      (مُ دَ) [ ع. ]
      ۱- (اِمف.) چیزی که تازه پیدا شده.
      ۲- آن چه در کتاب و سنت و اجماع معروف نباشد. ج. محدثات.

        پیمایش به بالا