ص فا

ستهنده

(س تِ هَ دَ یا دِ) (ص فا.) ستیزه – کننده، جدال کننده.

    ستایشگاه

    (~.) (اِمر.)
    ۱- محل ستایش.
    ۲- بخشی از قصیده و غزل که شاعر در آن از نسیب و تشبیب به ستایش ممدوح گریز زند، شریطه، مخلص. (?(ستایشگر (~. گَ) (ص فا.) ستایش کننده، ستاینده، کسی که دیگری را بستاید.

      ستا

      (سَ)
      ۱- (اِمص.) ستایش.
      ۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی «ستاینده» آید: خودستا.

        سپوز

        (س) (ص فا.) در ترکیب به معنی «سپوزنده» آید: کین سپوز.

          پیمایش به بالا