ص مر. اِمر

(مَ) (ص مر. اِمر.)
۱- آن که کاری دارد.
۲- کسی که در اداره یا مؤسسه‌ای به کار مشغول است، عضو.
۳- کارآمد، لایق.

(قِ لِ) [ تر. ] (ص مر. اِمر.) نوکر، خدمتکار.

(یِ مُ زّ یَ) [ ع. قائم الزاویه ] (ص مر. اِمر.) شکلی که دارای زاویه قایم باشد، راست زاویه.

(~. قُ) [ ع. ] (ص مر. اِمر.) رییس قاضیان، قاضی اعظم.

(~. نَ سَ) [ ازع. ] (ص مر. اِمر.) ماموری دولتی که موظف به تنظیم فهرست قیمت‌های جاری و مسکوکات بود.

(زَ دَ یا دِ) (ص مر. اِمر.) کودکی که به هنگام شیرخوارگی کم شیر خورده لاغر و نزار شده باشد. ج. شیرزدگان.

(هِ وَ) [ ع. فا. ] (ص مر. اِمر.) خوب – روی، خوش سیما.

(~. خِ) (ص مر. اِمر.) آن که در رأس خیل قرار دارد، سردسته.

(~. وَ) (ص مر. اِمر.) داور سوم است که طرفین دعوی مشترکاً او را تعیین می‌کنند، حکم مشترک.

(دَ) (ص مر. اِمر.) نگاهبان دشت، پاسبان کشتزار و مزرعه.