صفت مرکب

(شُ) (ص مر.)
۱- بی حساب، بی اندازه.
۲- بسیار زیاد.

(ص مر.) بی میل، متنفر.

(ص مر.)
۱- گمراه، منحرف از راه.
۲- بی انصاف.
۳- آن که کارهای ناشایسته کند.

۱ – (اِمر.) کیسه، کیسه پول.
۲- (ص مر.) بی شرم، پُررو.

(خُ یا خَ) (ص مر.) زمینی که از علف و گیاهان هرزه پاک شده باشد.

(بَ) (ص مر.) خوشبخت، نیک – اختر.

(دِ) (ص مر.) دل آگاه، هوشیار.

(دِ) (ص مر.)
۱- آزرده.
۲- عاشق، دلداده.

(مَ رِ فَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- فاقد معرفت.
۲- فاقد شناخت یا آگاهی لازم نسبت به ارزش‌های جامعه.
۳- دارای رفتار مغایر با آن ارزش‌ها.

(خُ یا خَ) (ص مر.) بی انصاف، کسی که نفعش به کسی نمی‌رسد.