صفت مرکب

بیراه

(ص مر.)
۱- گمراه، منحرف از راه.
۲- بی انصاف.
۳- آن که کارهای ناشایسته کند.

    بیخو

    (خُ یا خَ) (ص مر.) زمینی که از علف و گیاهان هرزه پاک شده باشد.

      بی نمک

      (نَ) (ص مر.)
      ۱- آن چه نمک ندارد.
      ۲- آن که شکل یا حرکاتش توجه کسی را جلب نکند.

        بی نوا

        (نَ) (ص مر.)
        ۱- بی چیز، تهی دست.
        ۲- بی چاره، بی سامان.
        ۳- ناتوان، درمانده.

          Scroll to Top