صفت مرکب

(ص مر.)
۱- بی نظم و ترتیب.
۲- فقیر، درویش.

(سَ رُ) (ص مر.)
۱- فرومایه، پست، دنی.
۲- ناتوان، عاجز.

(سِ کِّ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- زر و سیمی که بر آن چیزی نقش نشده باشد.
۲- کنایه از: بی اعتبار، بی قدر.

(سَ) (ص مر.)
۱- بی ارزش، سبُک.
۲- بی طاقت.

(شَ رَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- بی – آبرو، بی عزت.
۲- بی ناموس.

(شُ) [ فا – ع. ] (ص مر.) نادان، بی – عقل، احمق.

(طَ رَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- کسی که تعصب ندارد.
۲- دولتی که در سیاست‌های جهانی داخل دسته بندی‌ها نشود و جانب بعضی دولت‌ها را نگیرد.

[ فا – ع. ] (ص مر.) کسی که از کارهای ناشایست ننگ نداشته باشد.

(عَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) بی مانند، بی نظیر.

(عُ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ناتوان، بی مصرف، بیکاره.