صفت مرکب بی انصاف (اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ۱- آن که از راه عدالت منحرف گردد. ۲- ظالم، ستمکار، بیدادگر.
صفت مرکب بی انضباط (اِ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ۱- آن که در هیچ چیز نظم ندارد. ۲- بی عصمت، بی تربیت، بی نظم.
صفت مرکب بی بها (بَ) (ص مر.) ۱- بی ارزش، بی قیمت. ۲- پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.
