صفت مرکب

(رَ) (ص مر.)
۱- بدون رنگ.
۲- عالم وحدت.
۳- کنایه از: ساده و بی آلایش.

(پَ) (ص مر.) بی باک، نترس.

(ص مر.)دارای بوی بد، بدبو، متعفن.

(اَ دَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- بی دانش.
۲- بی تربیت.
۳- گستاخ، جسور.

(اَ) (ص مر.) نامتناسب، ناموزون.

(اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که از راه عدالت منحرف گردد.
۲- ظالم، ستمکار، بیدادگر.

(اِ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که در هیچ چیز نظم ندارد.
۲- بی عصمت، بی تربیت، بی نظم.

(ص مر.) بی ترس، دلاور.

(بَ) (ص مر.) بینوا، فقیر.

(بَ عَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) تهیدست، کم سرمایه.