صفت مرکب

(اَ لُ نَ سَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) اصیل، خانواده دار، نجیب، بااصالت. مق. بی اصل و نسب.

(اِ طِّ) [ ع – فا. ] (ص مر.) مطلع، آگاه.

(اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) منصف، عادل.

(~.) (ص مر.)
۱- کسی که آیینه را در پیش عروس یا هر کس دیگر نگه دارد تا خود را در آن ببیند.
۲- سلمانی، آرایشگر.

(تَ)(ص مر.)
۱- اسب تندرو، آهودو نیز گویند.
۲- هر حیوانی که مانند آهو بدود.

(چَ) (ص مر.) آن که چشمی مانند آهو دارد.

(دِ) (ص مر.) ترسو، بزدل.

(فَ غَ) (ص مر.) آهوجه ؛ آنکه مانند آهو جست و خیز کند.

(مَ) (ص مر.)
۱- مریض، بیمار.
۲- معیوب، ناقص.

(بُ) (ص مر.) نقب زن.